به سلامتی

حسرت جنگل انبوه ...

به سمت عشق رفتیاز غمِ نان سردرآوردی زدی دل را به دریا از بیابان سردرآوردی و میشد جنگلی انبوه باشی از خودت اما قناعت کردی و از خاک گلدان سردرآوردی ...